Overheid


Het stabilisatie- en herstelplan

07-07-2016

Het stabilisatie- en herstelplan wat op 31 mei j.l. door de regering is aangeboden aan de Nationale Assemblee betreft twee type maatregelen. Aan de ene kant is er sprake van crisismaatregelen om de huidige economische situatie het hoofd te bieden, anderzijds is er sprake van hervormings- en groeimaatregelen om een blijvende positieve impact op de economie te hebben.

 Maar, zo waarschuwt de regering, feit is dat we moeten rekening houden met:

  1. Wij zullen onze levensstandaard moeten aanpassen naar het niveau van onze reële verdiensten;
  2. Het veranderen van productie- en consumptiepatronen kost inspanning en tijd.

"De grote uitdaging ligt dus bij ons, Surinamers. Kunnen wij nationale consensus bereiken over onze lange- termijn-ontwikkelingsdoelen en over de maatregelen en de principes van onze ontwikkelingsstrategie?" Dat is de vraag die niet alleen centraal staat in het stabilisatie- en herstelplan maar ook in het Nationaal Ontwikkelingsplan 2017 – 2021 dat simultaan ontwikkeld wordt.

Uitgangspositie - Suriname staat er beter voor
In het herstelplan wordt een analyse gemaakt van de overeenkomsten en verschillen van de huidige situatie met de crisis in de jaren ’90. Een vergelijking die men op straat ook vaak trekt.

De overeenkomsten zijn:
(a) de terugval van de exportopbrengsten;
(b) onze smalle productie- en exportbasis;
(c) groei van overheidsuitgaven;
(d) het mobiliseren van externe financiering noodzakelijk voor crisisbeheersing en
(e) politieke tegenstellingen en de kans op consensus.

De conclusie is dat Suriname er ditmaal beter voor staat. Qua export en onze productiebasis hebben we tegenvallers, maar er is tevens een bredere basis gecreerd in de loop der jaren. De overheidsuitgaven zullen verder beteugeld moeten worden. Tegelijkertijd heeft Suriname in de huidige crisis meerdere opties en dit heeft geresulteerd in het veiligstellen van een financieringspakket van totaal USD1.075 miljoen. Ter bevordering van consensus en voor een succesvolle crisisbeheersing is onder andere de Sociaal Economische Raad (SER) reeds in het leven geroepen.

 
Wat gaan we doen met ruim USD 1 miljard?
Deze fondsen komen van diverse internationale instituten (IMF, Inter-American Development Bank, Carribbean Development Bank, Wereld Bank, Islamic Development Bank) en zullen garanderen dat:

a)  Stabilisatie van onze economie bereikt wordt zonder een te zware inkrimping van de economie en terugval in het inkomensniveau. Doel: middels een samenhangend pakket van maatregelen een ‘zachte landing’ maken in de stabilisatieperiode, die uiterlijk eind 2016 bereikt moet worden.

b)  Herstel en groei bereikt worden. De regering verwacht op grond van de economische projecties, dat al in 2017 de economie zich hersteld zal hebben. Deze projecties zijn gebaseerd op de effecten van:

  1. de uitvoering van de stabilisatiemaatregelen,
  2. de fondsen die beschikbaar gesteld zijn om de stabilisatiemaatregelen te ondersteunen en
  3. de verhoogde productie en exporten als gevolg van de investeringen die in de afgelopen jaren 
gepleegd zijn in de sectoren olie en goud.

Kerndoel stabilisatieprogramma 2016-2017
Dit is het kerndoel van het stabilisatieprogramma:

Suriname heeft middels een pakket van fiscale en monetaire maatregelen de koopkracht in overeenstemming gebracht met de tot 2018 geprojecteerde exportopbrengsten, waardoor aan het eind van 2016:
(i) het begrotingstekort van de overheid 6,4 procent van het Bruto Binnenlands Product is,
(ii) de wisselkoers zich stabiliseert rond het geprojecteerde niveau en
(iii) de inflatie teruggebracht wordt tot 24,1 procent zonder dat
iv) de economische en v) werkgelegenheidsgroei onder -2,0 en -2,0 komen.

Om de stabilisatiedoelstellingen te bereiken zijn er stabilisatiemaatregelen uitgewerkt naar subdoelen en wel in de volgende vijf sub-beleidsgebieden:

  1. Een budgettaire strategie gericht op de overheidsinkomsten, -uitgaven en investeringen
  2. Een monetaire strategie gericht op het kredietwezen, de financiering van de Overheid en maatregelen ter 
stabilisatie van de wisselkoers
  3. Koopkracht- en inkomensmaatregelen die gedurende het stabilisatieproces invloed moeten uitoefenen op (a) de koopkracht van de gezinnen en (b) de verbetering van de inkomensverdeling tussen enerzijds ondernemers en hun werkers en anderzijds tussen de ondernemers onderling.
  4. Het urgentie investeringsprogramma. Om een te grote contractie van de economie te voorkomen als gevolg van de scherpe terugval van de overheidsuitgaven, zal reeds in 2016 een urgentieprogramma van investeringen uitgevoerd worden. Dit programma zal bestaan uit infrastructurele investeringen, investeringen in de productiesector en investeringen in de sociale sector.
  5. Een beperkt aantal ‘trend verschuivende maatregelen’ op sleutelgebieden voor snelle groei van de productie, de werkgelegenheid en de export en voor het bevorderen van investeringen. 


Download hier het stabilisatie- en herstelplan 2016 - 2018.

Download hier de speech bij de aanbieding van het stabilisatie- en herstelplan aan DNA.

NIEUWSBERICHTEN